blog.thomasheye.nl

Vandaag in alle vroegte geprobeerd de zonsopkomst mee te krijgen in de Oostvaardersplassen. Door de sneeuw in Flevoland was ik daarvoor slecht nipt op tijd.

Al met al heerlijk door 20cm sneeuw geploeterd en foto’s gemaakt. En zoals altijd heb ik bij het maken al direct een favoriet, zo ook deze keer. Een foto die er op camera al goed uit ziet. Een foto die de trots is van de shoot. Een foto die de hele reis direct goed maakt.

De sneeuw schreeuwde om een bezoekje aan een bos. Ik wilde per se met de sneeuw ergens lopen met de camera. Kijken of ik een simpel bos tot iets “fotografisch verantwoord” zou kunnen ombouwen. “Ja”, zou het antwoord moeten zijn. Een goede fotograaf lukt dat altijd wel. Goed, die discussie ga ik nu even niet aan.

Het weer zat niet mee, fotografisch dan. Fijne temperatuur. Sneeuw op de grond, op de bomen was het wel al gesmolten. Maar geen zon of mooie lucht.

Toch de camera uit mijn tas. Kijken. Door m’n knieën. Foto. Belichting aanpassen. Stukje doorlopen. Langs een boom. Komt de zon nu door?

Weer thuis aangekomen de foto’s bekeken op de computer. De overzichten waren niet veel. Een aantal, abstracten bijna, kwamen er nog goed uit. Repetitie, contrast, scherpte, vorm en lijnen speelde daarin de hoofdrol. Soms moet ik wat minder kritisch zijn.

Sneeuw in de hoeveelheden van de afgelopen dagen komen we niet veel tegen in Nederland. Daarom kon ik het ook niet laten om een foto te maken vanuit mijn raam. Station Den Haag Hollands Spoor ligt er verlaten bij. Geen treinverkeer, alleen wat achtergelaten materieel. Trams welke eerst moedig aan hun dienst waren begonnen staan nu in rij te wachten op beter begaanbare rails.

Het winterweer zorgt voor een prachtig plaatje. En hoewel ik vanuit mijn raam ook de zonsondergang met een wit landschap heb gefotografeerd weet ik toch zeker dat er fotografisch veel meer in had gezeten…

Na mijn website heb ik nu ook eindelijk een weblogstijl gevonden die me wel enigszins aanstaan. Eens zien hoe dit nu bij me aanslaat.

Eindelijk. Het heeft (te) lang geduurd. Maar er staat een nieuwe website online. Een website welke ik veel makkelijker up to date kan houden. Een website met een uiterlijk die frisser is dan mijn vorige. Dat past nu beter bij mij en de foto’s.
Hopelijk vinden mensen via mijn website ook mijn weblog over fotografie. Deze zal vanaf heden ook meer schrijfsels krijgen.

Veel plezier.